Çay Sözleri

Bir bardak çay, söylenmeyen sözlere de yer açar.

Çayın demi koyulaştıkça sohbetin rengi açılır.

İyi bir sohbetin saati yoktur; tazelenen çayı vardır.

Çay masasında mesafeler kısalır, hikâyeler uzar.

Bir çay söyle; gerisini kelimeler halleder.

Dostluk, soğumadan paylaşılan bir bardak çaya benzer.

Dost kapıyı çalmaz; çayın kokusunu duyunca içeri girer.

İki dostun arasında çay varsa sessizlik bile güzeldir.

Birlikte içilen çayın hatırı, bardaktan uzun yaşar.

Dost dediğin, çayın açık mı koyu mu olduğunu sorandır.

Çay bahanedir; dostla aynı masada olmak asıl ikramdır.

Bazen huzur, buharı tüten bir bardağın sessizliğidir.

Çay demlenirken dünya biraz yavaşlar.

Günün gürültüsü, ilk yudumda biraz uzaklaşır.

Demini alan çay gibi, insan da bekledikçe dinginleşir.

Bir fincan çay; güne verilmiş küçük, sıcak bir moladır.

Huzurun bazen sapı, ince belli bir bardağın kenarındadır.

Sevdiğinle içtiğin çayın şekere ihtiyacı yoktur.

Çayı güzel yapan su değil, karşısında oturan insandır.

Aynı bardağa değil, aynı ana gönül vermektir çay.

Birine çay koymak, ona biraz daha kal demenin sıcak hâlidir.

Kalbe giden bazı yollar, çay ocağından geçer.

Çay biter; birlikte geçirilen zaman fincanda iz bırakır.

Rize’de yağmur toprağa, çay gönle demler.

Sis dağa, çay bardağa yakışır.

Karadeniz’in yeşili yaprakta, sıcaklığı bardaktadır.

Rize’de her yamaç bir bahçe, her bardak bir emek hikâyesidir.

Yağmurun sesini dinleyen yaprak, çay olunca sohbeti anlatır.

Çayın yolu bahçeden geçer; hatırı gönülde kalır.